Podział czynszu, gdy jedno zarabia więcej

Jakie są sposoby podziału?

• Po równo. Każde płaci połowę. Proste i uczciwe, jeśli zarabiacie podobnie.
• Według dochodów. Każde płaci ten sam procent swojego dochodu netto. Kto zarabia więcej, wkłada więcej złotówek.
• Tyle samo zostaje. Dodajecie dochody, odejmujecie stałe koszty i dzielicie resztę po równo. Na co dzień pieniądze stają się wspólne.

Jaką różnicę to robi?

Alex zarabia 9 000 zł netto miesięcznie, a Sam 6 000 zł. Czynsz razem z opłatami wynosi 4 000 zł miesięcznie.

Przy podziale według dochodów każde z Was płaci ok. 27% swojego dochodu netto. Przy wariancie „tyle samo zostaje” obojgu zostaje 5 500 zł, ale Alex płaci 87,5% czynszu.

Który sposób jest najbardziej uczciwy?

Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich. Zwykle liczy się kilka rzeczy:

• Różnica w dochodach. Gdy jest mała, po równo wydaje się naturalne. Gdy jest duża, po równo może oznaczać, że jedno z Was nie może żyć tak samo jak drugie.
• Dlaczego zarabiacie różnie. Czy ktoś jest na urlopie rodzicielskim, studiuje albo pracuje na część etatu ze względu na rodzinę? Porozmawiajcie, jak to uwzględnić.
• Co wchodzi do podziału. Ten sam sposób może dotyczyć tylko czynszu albo wszystkich stałych kosztów: prądu, internetu i zakupów.
• Kto jest w umowie. Płacenie części czynszu za mieszkanie wynajmowane przez partnera nie czyni Cię najemcą. Spiszcie, na co się umówiliście.

Co mówi prawo, gdy mieszkacie razem?

Za zapłatę czynszu i innych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie (Kodeks cywilny, art. 688¹). Dotyczy to też partnera, który nie podpisał umowy – ale tylko za czas, w którym stale mieszka w lokalu. W praktyce wynajmujący może żądać całego czynszu od każdego z Was. Umowa, że dzielicie według dochodów, obowiązuje między Wami, a nie wobec wynajmującego.

Bez zgody wynajmującego najemca nie może oddać lokalu ani jego części do bezpłatnego używania ani go podnająć (art. 688²). Gdy partner się wprowadza, sprawdźcie więc umowę i porozmawiajcie z wynajmującym.

Ile może wynosić kaucja?

Przy zwykłej umowie najmu kaucja nie może przekraczać dwunastokrotności miesięcznego czynszu i wraca w ciągu miesiąca od opróżnienia lokalu, po potrąceniu należności wynajmującego (ustawa o ochronie praw lokatorów, art. 6). Przy najmie okazjonalnym limit to sześciokrotność czynszu (art. 19a). Zapiszcie, kto wpłacił kaucję, żeby było jasne, do kogo wraca.

A jeśli jedno z Was się wyprowadzi?

Umowę na czas nieoznaczony z czynszem płatnym co miesiąc można wypowiedzieć najpóźniej na trzy miesiące naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego (art. 688). Umowę na czas oznaczony – tylko w wypadkach określonych w umowie (art. 673). Po śmierci najemcy w najem wstępuje osoba, która faktycznie pozostawała z nim we wspólnym pożyciu i stale z nim mieszkała (art. 691). Przy rozstaniu takiej ochrony nie ma. Więcej w artykule Rozstanie, gdy nie macie ślubu.

Jak się dogadać?

• Policzcie wszystkie trzy sposoby na swoich liczbach, zanim wybierzecie. Kalkulator zrobi to za Was.
• Ustalcie, które koszty są wspólne, a które każdego z osobna.
• Wróćcie do tematu, gdy coś się zmieni: nowa praca, urlop, inne mieszkanie.
• Miejcie wszystko na widoku. Łatwiej, gdy oboje widzicie te same liczby.